Σφοδρές αντιδράσεις από το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) προκάλεσε η ψήφιση διάταξης που εξαιρεί τα στελέχη των Διαχειριστών Ηλεκτρικής Ενέργειας από τη διαδικασία του αυτοφώρου σε περιπτώσεις εγκλημάτων εμπρησμού. Η ρύθμιση περιλαμβάνεται στο άρθρο 208 του νόμου «Κώδικας Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών και άλλες διατάξεις» του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 15 Οκτωβρίου.
Η διάταξη για την εξαίρεση από το αυτόφωρο
Η επίμαχη ρύθμιση, με τίτλο «Παρέκκλιση από την αυτόφωρη διαδικασία επί εγκλημάτων εμπρησμού – Προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 92Α του ν. 4662/2020», αφορά τους αρμόδιους υπαλλήλους των Διαχειριστών Ηλεκτρικής Ενέργειας. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, η εξαίρεση κρίθηκε απαραίτητη για να διευκολυνθεί η «αποτελεσματική διερεύνηση» των υποθέσεων, καθώς η διακρίβωση της ποινικής ευθύνης απαιτεί ανακριτικές πράξεις που είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν εντός του περιορισμένου χρόνου του αυτοφώρου.
Το WWF ασκεί έντονη κριτική στην επιλογή αυτή, υπογραμμίζοντας ότι το αυτόφωρο δεν λειτουργεί ανασταλτικά για το ανακριτικό έργο, αλλά αντιθέτως επιταχύνει τις δικονομικές διαδικασίες και συμβάλλει στη διασφάλιση κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία ενδέχεται να χαθούν με την πάροδο του χρόνου. Παράλληλα, η οργάνωση επισημαίνει ότι η διάταξη εισήχθη σε νομοσχέδιο άσχετης θεματολογίας, χωρίς να τεθεί προηγουμένως σε δημόσια διαβούλευση.
Αιχμές για ίση μεταχείριση και ευθύνες
Στην ανακοίνωσή του, το WWF κάνει λόγο για ζήτημα προνομιακής μεταχείρισης, θέτοντας το ερώτημα γιατί μια συγκεκριμένη επαγγελματική ομάδα εξαιρείται από μια ποινική διαδικασία που παραμένει σε ισχύ για το σύνολο των πολιτών. Η οργάνωση τονίζει ότι η μεταφορά των υποθέσεων στην τακτική ποινική διαδικασία ενέχει τον κίνδυνο σημαντικών καθυστερήσεων και παραγραφών, αποσυνδέοντας τα περιστατικά από τη δημόσια λογοδοσία.
Τα στοιχεία που επικαλείται το WWF αναφέρουν ότι πάνω από το 70% των καμένων εκτάσεων στη χώρα για το τρέχον έτος οφείλεται στο δίκτυο μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος. Η οργάνωση κατηγορεί το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ότι, αντί να καταρτίσει ένα στρατηγικό πλάνο για τον περιορισμό των πυρκαγιών που ξεκινούν από το δίκτυο, επιλέγει την οδό της «ασυλίας» για τους διαχειριστές, επιτρέποντάς τους να μην αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί για ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα της αντιπυρικής περιόδου.
