Χωρίς χειροπιαστά αποτελέσματα και ουσιαστικές συμφωνίες ολοκληρώθηκε η τριμερής συνάντηση κορυφής στη Σενζέν, όπου συμμετείχαν ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Η συνάντηση, η οποία είχε προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της συμμετοχής των ηγετών των τριών μεγάλων δυνάμεων, δεν απέφερε τους επιδιωκόμενους στόχους σε κρίσιμα ζητήματα της παγκόσμιας ατζέντας, όπως ο έλεγχος των πυρηνικών εξοπλισμών, η κρίση στην Ουκρανία και η κατάσταση στο Ιράν.
Τα όρια της αμερικανικής στρατηγικής
Η παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ στη Σενζέν ανέδειξε τα όρια της στρατηγικής που ακολουθεί η αμερικανική πλευρά στις διπλωματικές της επαφές. Παρά τις προσδοκίες για πιθανές διευθετήσεις στα επίμαχα ζητήματα που απασχολούν την Ουάσινγκτον, η συνάντηση δεν κατέληξε σε καμία επίσημη συμφωνία ή κοινό ανακοινωθέν που να δεσμεύει τα εμπλεκόμενα μέρη. Η αδυναμία επίτευξης συγκλίσεων αποδίδεται, σύμφωνα με τις αναλύσεις, στη δυσκολία ευθυγράμμισης των διαφορετικών προτεραιοτήτων που θέτουν οι τρεις ηγέτες, με τον Ντόναλντ Τραμπ να έρχεται αντιμέτωπος με ένα σύνθετο διπλωματικό πεδίο όπου οι παρεμβάσεις του δεν κατάφεραν να μεταβάλουν τις θέσεις των συνομιλητών του.
Διπλωματικά οφέλη για Πεκίνο και Μόσχα
Αν και η συνάντηση δεν παρήγαγε συγκεκριμένα αποτελέσματα για τη διεθνή ασφάλεια, η Κίνα και η Ρωσία παρουσιάζονται ως οι πλευρές που αποκόμισαν τα σημαντικότερα διπλωματικά οφέλη από τη διαδικασία. Ο Σι Τζινπίνγκ κατάφερε να ενισχύσει τη διπλωματική εικόνα της Κίνας, προβάλλοντας τη χώρα ως έναν κεντρικό παίκτη που συμμετέχει ισότιμα στις διαπραγματεύσεις για τα μεγάλα παγκόσμια ζητήματα. Η στάση του Πεκίνου στη Σενζέν επιβεβαίωσε τον ρόλο του ως σταθερού συνομιλητή, ικανού να διαχειρίζεται απευθείας επαφές με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία χωρίς να υποχωρεί από τις βασικές του επιδιώξεις.
Αντίστοιχα, η Ρωσία πέτυχε έναν από τους βασικούς στόχους της εξωτερικής της πολιτικής, επιστρέφοντας δυναμικά στο τραπέζι των μεγάλων δυνάμεων. Η παρουσία του Βλαντιμίρ Πούτιν στην τριμερή συνάντηση λειτούργησε ως επιβεβαίωση της σημασίας της Μόσχας στη διεθνή σκηνή, παρά τις πιέσεις που δέχεται το προηγούμενο διάστημα. Για τη ρωσική πλευρά, η ίδια η πραγματοποίηση της συνάντησης και η συμμετοχή του Ρώσου ηγέτη σε αυτήν αποτέλεσε ένα επικοινωνιακό και διπλωματικό κεκτημένο που αναβαθμίζει τη θέση της χώρας εν μέσω των συνεχιζόμενων γεωπολιτικών τριβών.
Ανοιχτά μέτωπα και απουσία συγκλίσεων
Τα θέματα που τέθηκαν επί τάπητος στη Σενζέν παραμένουν σε εκκρεμότητα. Οι συζητήσεις για τα πυρηνικά όπλα δεν κατέληξαν σε κάποιο πλαίσιο ελέγχου, ενώ το ζήτημα της Ουκρανίας εξακολουθεί να αποτελεί σημείο έντονης διαφωνίας, χωρίς να διαφαίνεται προοπτική για άμεση αποκλιμάκωση. Παράλληλα, οι αναζητήσεις για μια κοινή γραμμή σχετικά με την κατάσταση στο Ιράν δεν απέδωσαν καρπούς, καθώς οι διαφορετικές προσεγγίσεις των τριών δυνάμεων δεν επέτρεψαν τη διαμόρφωση κοινού μετώπου. Η Σύνοδος στη Σενζέν καταγράφεται έτσι ως μια συνάντηση που, παρά το υψηλό επίπεδο των συμμετεχόντων, δεν κατάφερε να μετατρέψει τον διάλογο σε ουσιαστική διπλωματική πρόοδο.