Σε στάδιο δημόσιας διαβούλευσης βρίσκεται το νέο νομοσχέδιο που θέτει αυστηρούς κανόνες για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, εισάγοντας αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού των οφειλών και στις διαδικασίες των πλειστηριασμών. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις αφορούν άμεσα τράπεζες, funds και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), επιβάλλοντας περιορισμούς στο ύψος των τόκων και νέες υποχρεώσεις για τη διαφάνεια των συναλλαγών.
Πλαφόν στους τόκους και επανυπολογισμός χρεών
Μία από τις κεντρικές προβλέψεις του νομοσχεδίου είναι η καθιέρωση πλαφόν στους τόκους που μπορούν να διεκδικήσουν οι πιστωτές. Συγκεκριμένα, το συνολικό ποσό των τόκων δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου για τα δάνεια γενικά, ενώ για τα αγροτικά δάνεια το όριο αυτό τίθεται στο διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου. Παράλληλα, θεσπίζεται η υποχρέωση επανυπολογισμού των υφιστάμενων χρεών, ώστε να ευθυγραμμιστούν με τα νέα δεδομένα.
Περιορισμοί στις προκαταβολές και αυστηρές προθεσμίες
Το νομοσχέδιο εισάγει δικλείδες ασφαλείας για τους δανειολήπτες, θέτοντας ανώτατο όριο 15% στις προκαταβολές που μπορούν να ζητούνται στο πλαίσιο ρυθμίσεων. Η ρύθμιση αυτή αποσκοπεί στον περιορισμό των οικονομικών βαρών που καλούνται να καταβάλουν οι οφειλέτες προκειμένου να ενταχθούν σε προγράμματα αποπληρωμής.
Επιπλέον, καθορίζονται αυστηρές προθεσμίες για τις τράπεζες, τα funds και τους servicers. Οι οντότητες αυτές καλούνται να τηρούν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα κατά τη διαδικασία διαχείρισης των απαιτήσεων, με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών και την αποφυγή αδικαιολόγητων καθυστερήσεων που επιβαρύνουν το συνολικό κόστος του δανείου.
Αλλαγές στο πλαίσιο των πλειστηριασμών
Οι προτεινόμενες διατάξεις περιλαμβάνουν ρυθμίσεις που αφορούν τους πλειστηριασμούς ακινήτων. Στο επίκεντρο βρίσκεται η διασφάλιση ορθολογικών διαδικασιών, με το νομοσχέδιο να θέτει νέους κανόνες που καλούνται να ακολουθήσουν οι εμπλεκόμενοι φορείς. Οι αλλαγές αυτές αποτελούν μέρος της προσπάθειας για τον εξορθολογισμό της αγοράς μη εξυπηρετούμενων δανείων και την προστασία των δανειοληπτών από υπέρογκες χρεώσεις που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας δικαστικής ή εξωδικαστικής διευθέτησης των υποθέσεων.
